Pril leven

Lang zal ik leven, lang zal ik leven…
Helaas, dat prille leven van de titel slaat niet op mij, want ik ben weer een jaartje ouder vandaag. En met mijn 44 jaar loont het voorlopig ook niet meer om de cijfers om te draaien.

Maar die titel slaat wel op de kikkervisjes in mijn vijver. Wij hadden vorige maand al 3 klompen kikkerdril uit de vijver gevist en overgeplaatst naar de sloot. Maar er bleek nog een nest onderin te hebben gezeten, en die zwemmen nu dus rustig rond. De vijver heeft (nog) geen vissen, dus de kikkervisjes kunnen op hun gemak groot worden. Tenminste, dat dachten ze.

Want ik heb voor mijn verjaardag een groot stuk vijver folie gekregen, mijn vijver is namelijk halverwege ergens lek (vandaar ook dat er nog geen visjes in zwemmen). En om dat folie te kunnen installeren, zal de vijver leeg moeten. Om nou tientalle kikkervisjes te vermoorden vind ik ook zo wat, maar ik heb ook geen zin om met honderden emmertjes van de vijver naar de sloot te lopen. Voorlopig regent het nog te vaak en te hard om die vijver leeg te krijgen, dus ik heb nog even de tijd om een oplossing te verzinnen.

Young life
Happy birthday to me, Happy birthday to me….
Unfortunately, that young life in the subject is not for me, because I’m yet another year older today. And when you’re 44 swapping digits doesn’t work anymore either.

The subject does fit the tatpoles in my pond. Last month we already moved three large lumps of frogspawn from our pond to the canal. But as it turned out, there was another lump at the bottom of the pond, and those tatpoles are now merrily swimming around. The pond doesn’t have any fish (yet), so the tatpoles have all the time in the world to grow up. Or at least, that’s what they think.

Because I was given a large sheet of pond foil, you see, my pond is somewhere along the halfway line leaking water that needs to be fixed (hence the lack of fish). And if I want to install the foil, the pond needs to be empty. I’m not too keen on the idea of murdering dozens of tatpoles, but neither do I want to walk from the pond to the canal with hundreds of buckets of water. But right now it is raining too hard and too often to be able to empty the pond, so I have some time to think of a solution

Na twee maanden...

heeft mijn aquarium eindelijk bewoners!

De oorspronkelijke planning van twee weken was wel heel erg strak, en was achteraf ook niet haalbaar. En natuurlijk zat alles, maar dan ook alles tegen. De klap op de vuurpijl was wel dat toen we de bak nadat hij in elkaar gelijmd was, buiten uitprobeerden, de voorruit eruit kwam, en 620 liter water in 10 minuten tijd mijn tuin instroomde. Helaas voor jullie was ik zo van slag, dat ik vergeten ben om foto’s van het waterballet te maken. Maar goed, vermoedelijk hadden we de ruit niet goed ontvet, dus nog maar een keer opnieuw ontvet en gelijmd en weer (buiten !) uitgeprobeerd. Gelukkig was hij na drie dagen buiten staan nog volledig vol.

En nu staat hij binnen vol te wezen! De deurtjes van de onderkast moeten er nog ingehangen worden, en de CO2 installatie moet nog aangesloten worden, maar hij staat op zijn plaats en kan gebruikt worden. Dus dit weekend hebben de vissen hun intrek genomen. En sinds ze erin rondzwemmen, heb ik al zeker 5 uur verspilt met naar de vissen te kijken. Het heeft heel wat langer geduurd dan verwacht, maar het was het wachten absoluut waard. Mijn Pa, die hem gemaakt heeft, heeft een geweldig aquarium afgeleverd!

After two months…
My aquarium finally has some inhabitants. The original planning of two weeks was extremely tight, and with hindsight not realistic. And of course everything, yes, really everything went wrong. The cherry on the cake was when we tested the tank after it was glued together, and the front came loose and 620 litres ended up flooding my garden. Unfortunately for you I was so upset that I forgot to take pictures of the mess. Anyway, we think we had not cleaned the glass properly before glueing it in, so we tried it again and filled it up again (outside!). Thankfully it was still full after three days.

And now it’s full indoors.

The doors of the cupboard underneath and the CO2 installation still need to be installed, but it is in it’s proper place and can be used. So this weekend the fish moved in. And since they are in, I’ve waisted at least 5 hours just by watching the fish swim passed. It took a lot longer than expected, but it definitely was worth the wait. My Dad, who made it, has created a gorgeous aquarium!

Brei marathon.

Oeps, was mijn laatste berichtje alweer zo lang geleden?

Schandalig, ik weet het. Maar goed, ik ben dan ook vreselijk druk bezig geweest met van alles en nogwat. Zo heb ik de laatste tijd elk vrij uurtje besteed aan het breien van twee luxe sjaals. De eerste is een witte Estlandse Haapsalu stola voor mijn moeder. Hiervoor gebruik ik een wilgeblad motief, met hier en daar een heldere facetkraal die doet denken aan een dauwdruppel. De wol hiervoor komt uit Estland en is wel heel erg dun.

Daarnaast ben ik heel druk met de “India Stole” van Sylvie Beez. Hier had ik oorspronkelijk een gemengde Filigram lace garen voor gekocht. Maar die kleur breide toch heel anders dan de streng deed vermoeden en aangezien dat niet de kleur werd die ik in gedachten had voor de persoon waarvoor deze sjaal bestemd is, ben ik opnieuw begonnen maar nu met deze (merkloze) mauve die ik nog op voorraad had.

En verder is mijn vader hier in huis een GROOOOOT aquarium voor me aan het bouwen (en mooi dat ’ie wordt!!!). En ik volg de Snuffelcursus van Needles4All (elke keer weer genieten). Maar daarover een andere keer meer.

Knitting marathon.

Oeps, has it really been that long? Shame on me! But then again, I have been extremely busy with this and that. I have spend every free hour knitting two luxurious stoles. The first is a white Estonian Haapsalu shawl for my Mom. For this I’m using a willow leaf pattern, with scattered across it transparent facet beads reminiscent of a raindrop. The wool for this one came from Estland and is extremely thin.

And I’ve been beavering away on the “India Stole”, designed by Sylvie Beez. Originally I bought a mixed Filigram lace yarn for this. But the color turned out knitted completely different from the skein and that wasn’t the color I had in mind for the person this stole is for. Therefore I started again with this (brandless) mauve I had in my stash.

Also, my Dad is working in my house again. This time he’s building me a HUUUUUGE aquarium (and it’s absolutely gorgeous!!). And I’m following a course with Needles4All again, which I’m really enjoying. But more on that some other time.

De Tuin

Ik heb de hele winter na kunnen denken over wat ik met mijn tuin zou doen. Dat is nog best lastig, want er zijn zo verschrikkelijk veel mogelijkheden. Ik weet dat hij (uiteindelijk) onderhoud vriendelijk zou moeten zijn, met veel vaste planten en bloemen die het hele jaar door leuk zijn om naar te kijken. En op een gegeven moment kwam er een ook vaag het idee van een vijver erbij. Als ik een vijver wilde, dan zou ik het dus eigenlijk nu moeten doen, en niet over vier of vijf jaar, wanneer mijn tuin er een beetje netjes bij staat. Dus eerst maar eens uitgezocht hoe dat moet met een vijver, wat voor formaat, wat voor materiaal en dergelijke.

Een ingegraven wasteil word al een vijver genoemd, maar een gat ter grootte van mijn hele tuin, en 1 meter diep wordt ook een vijver genoemd. Zo klein, en zo groot wilde ik hem dus niet.

Ik wilde ook nog tuin overhouden voor planten, en, heel belangrijk, ik wilde al het tegelwerk niet verleggen. Dus het formaat werd in ieder geval beperkt tot 1.5 meter breed, en maximaal 4 meter lang. Dan heb je vervolgens de keus, een kant en klare vijverbak (verkrijgbaar in verschillende vormen en maten), of vijverfolie en zelf de vorm bepalen. Binnen de maten van een vijverbak maakt het wat prijs betreft niet veel uit of je een bak neemt, of folie, maar om folie netjes te krijgen, ben je veel langer bezig. En folie is niet tweedehands te krijgen, en een bak wel.

Dus ben ik gaan zoeken op Marktplaats, en vorige week heb ik een leuke bak kunnen kopen: 1,30 meter breed en 1,90 meter lang. Een langere bak wordt over het algemeen ook breder, maar dit is net een leuk maatje. Zaterdag heb ik hem opgehaald, en zondag had ik een gat gegraven waar het ding in past. Nou nog even wachten tot ik de moed bij elkaar geraapt heb om hem goed te installeren. (Wordt vervolgd)

The Garden.
I have been thinking about my garden, and what to do with it all winter. That’s not an easy thing to do, there are soo many possibilities. I know that (eventually) it should be maintenance friendly, with lots of shrubs, perennials and flowers that are nice to look at all year round. And at some point I also had this vague idea of a pond. If I decided I wanted to have a pond, now was the best time to do it, and not in 4 or 5 years time when the garden is starting to look good. So I went to find out how to go about getting a pond, what size, what materials and such like.

A sunken tub is called a pond, but so is a 1 meter deep hole in the ground the size of my whole garden. So small, and so large I didn’t want my pond to be.

I still wanted to have room for a garden, and very important, I didn’t want to move the garden path, or the terraces. So the size at least was limited to 1.5 meter wide, and maximal 4 meter long. Once I’d decided this, I still had the choice between foil so I can create my own shape, or a ready made tank (available in various sizes and shapes). Within the sizes of a ready made tank, there’s not that much price difference between a tank and foil. But it is going to cost a lot more time if you want to create a good looking pond when using foil. And you can’t buy second hand foil, but you can buy tanks that way.

So I went looking on Marktplaats (the Dutch EBay), and last week I could buy a nice tank: 1,30 meter wide, and 1,90 meter long. A longer tank usually also means a wider tank, but this is nice size. Saturday I went to pick it up, and Sunday I dug a hole big enough to fit it in. Now I just have to install the thing properly. (To be continued)

Eindelijk Feest!

Gelukkig nieuwjaar allemaal!
Het is al weer een tijdje geleden dat ik een berichtje geplaatst heb. Maar dit heeft een goede reden: we zijn druk bezig geweest met de laatste kamers opknappen en inrichten. En nu is het huis dan eindelijk af! Het bad is reeds getest en door iedereen goedgekeurd. Het was een grote uitgave, en een nog grotere luxe, maar het is gewoon zalig om na een dag op een koud en tochtig kantoor ’s avonds in een heerlijk warm bad te ontspannen met een goed boek en een paar kaarsen en een glaasje op de rand. Mijn slaapkamer is prachtig geworden, met alle warme kleuren van de houten meubelen en mijn quilt op het bed. En als klap op de vuurpijl: mijn hobbykamer! Eindelijk alle ruimte om mijn boeken, patronen, stoffen, garens, WIPs en UFO’s netjes gesorteerd op te bergen. Hier ga ik HEEL VEEL tijd doorbrengen!

Maar weet je waar ik nog het gelukkigst mee ben? Mijn Pa en Ma! Die hebben toch maar 6 maanden lang hard gewerkt om het allemaal voor elkaar te krijgen. Zonder hun had het nog lang niet afgeweest, en al zeker niet zo mooi geworden als nu!




Finally, Partytime!
Happy New Year, everyone!
It has been a while since my last message. But this had a very good reason: we have been working hard
to finish the last rooms. And except for two skirting boards in the entrée, the house is finally finished! The bath has been tested and approved by three experts. It was a big dent in my budget, and an even bigger luxury, but it is SOOooooo nice to relax in a warm bath with a good book, a few candles and a drink on the edge after a day at our cold and drafty office. My bedroom is absolutely gorgeous, with all the warm colours from the wooden furniture, and my quilt on the bed. And last but definitely not least: my hobby room! Finally all the space I need for storing my books, patterns, fabrics, threads, WIPs and UFO’s. I’m going to be spending a LOT of time here!


But do you know what I’m happiest with? My Mum and Dad! After all, they have been working terribly hard the last 6 months to get it all done. Without them, it would be no way finished yet, and definitely not as nice as it is now!

Mijn jongens zijn tevreden

Hun kamers zijn klaar! Hier en daar ligt nog wat materiaal dat er niet hoort, en m’n oudste is nog in afwachting van zijn nieuwe vitrage (en tot zijn mama weer uit zijn kamer ophoepelt), maar voor de rest zijn de kamers klaar. Als we weer eens naar het
dorp gaan, dan mogen ze nog een mooie poster uitzoeken voor op de muur, en verder is het aan hun om de kamer mooi en netjes te houden. Maar, even afkloppen, dat hebben ze volgens mij zelf ook al door: ze hebben al meerdere keren op hun kamer gespeeld, en er is nog steeds geen bom ontploft!


My boys are satisfied
There rooms are finished. There’s still some materials lingering here and there, and my eldest is still awaiting his new curtains (and for his mummy to clear off), but apart from that their rooms are finished. When we have some time, I’ll take them into town, where they can pick up a poster for on the wall, and after that, it’s up
to them to keep their rooms looking good and tidy. But, fingers crossed, I think they’ve figured that out already: they have already played in their rooms a number of times, and it’s still not looking like a bombsite!

We zijn weer begonnen!

De vakantie is voorbij, de jongens zijn weer naar school en we zijn weer begonnen met werk aan ons huis. Mijn stookhok op zolder heeft laminaat en een lamp gekregen, en ik heb de stellingkasten kunnen plaatsen. Dus nu ben ik mijn boeken aan het organiseren, en alle spullen die langere tijd opgeslagen worden (zoals mijn kerstboom en -ballen) een plekje te geven. Ondertussen zijn we begonnen met Chris zijn kamer. We hopen dat, en het vullen van het stookhok, aan het eind van de maand klaar te hebben. Dan hebben we anderhalve week om Chris zijn kamer te vullen en Daniel zijn kamer leeg te krijgen. En dan hebben we hopelijk voor de herfstvakantie
Daniels kamer klaar.


We’ve started again!
The holidays are over, the boys are back at school and work has started on the house again. My storage space on the attic now has laminate and light, so I have been able to put in storage shelves, and now I'm sorting through my books and things for long term storage (like my Christmas tree and baubles) to put in there. And work has started on Chris's room. We hope to have that and sorting out the things for the storage space, finished by the end of the month. Then we’ll have a week and a half, at which time we (the boys and I) have to fill Chris's room and clear out Daniels room. And then hopefully we'll have Daniels room done before the autumn break.

'T is al weer voorbij

Mijn twee weken vakantie zijn voorbij gevlogen! Twee weken met mijn ouders en mijn jongens op de camping in Duitsland. We hebben niet veel ondernomen, maar wel heerlijk van de rust genoten. En dus is mijn Patchwork van Jan Houtman flink opgeschoten. Omdat al gauw bleek dat mijn lap veel te groot was, heb ik me geconcentreerd op de randen zodat ik de precieze grootte kon bepalen (het zal niet
de eerste keer zijn dat ik een lap te klein afknip!). En het is gelukt om drie hoekpunten te bereiken, dus nu kan ik verder werken met een handzamere lap. Het wordt een vrolijk en kleurrijk geheel.

We zijn wel regelmatig wezen shoppen, en dan moet ik zeggen, dat je er in het deel van Duitsland waar wij verblijven als fanatiek handwerkster wel erg bekaaid van af komt. Hier en daar kom je een paar bolletjes wol en wat fournituren tegen, maar ik heb (nog) geen winkel gevonden met borduurstoffen of patronen. Het enige tijdschrift dat ik gevonden heb met borduurpatroontjes is de Anna (precies dezelfde als ik hier thuis gekocht had). Daarom was ik redelijk verbaasd dat ik op een kindervrijmarkt een kraampje tegenkwam met borduurpatronen! Voor 2 Euro heb ik toen deze vier boekjes gekocht.

En nu zijn we weer thuis, en ligt er zoveel werk te wachten, dat het moeilijk is te bepalen waarmee te beginnen. Dus beginnen we met iets overzichtelijks: het stookhok. Hier gaan we het oude laminaat vanuit het vorige huis leggen, zodat de stellingkasten erin kunnen en alle opslag spullen (kerstboom, legpuzzels etc.) netjes opgeruimd kan worden. En de ruimte die overblijft kan dan weer gebruikt worden voor de tijdelijke opslag van (een deel van) mijn hobby materialen.

It’s already come and gone
My two weeks have flown passed! Two weeks with my parents and my boys at the camping in Germany. We haven’t done very much, we just enjoyed the peace of not having to do anything. And therefore my Patchwork by Jan Houtman has made considerable progress. Because it quickly became clear that my fabric was way too big, I concentrated on the edges so I could determine the exact size (it won’t be the first time I cut my fabric too small!). And I managed to reach three corners, so now I can continue working with a smaller size fabric. It is turning out to be a colorful and happy piece of work.

We did go shopping regularly, and I must say, that the part of Germany where we’re staying isn’t very friendly to mad stitchers like me. I have seen the
odd ball of wool and some needles and buttons, but I haven’t found a shop with fabrics or patterns. The only magazine I have found with some cross stitch patterns, is the Anna (exactly the same as I bought here at home). That’s why I was surprised to come across a stall at a flea market with embroidery patterns! For 2 Euros I have bought these four booklets.

And now we’re back home, and there’s so much work waiting to be done that it is hard to decide where to start. So we’ll start with something small: the attic storage space. Here we’re going to lay down the old laminate from our previous house, so I can put the shelf units in. And then all storage stuff (Xmas tree, jigsaws etc) can be put away. And the left over space can be used for temporary storage of (a part of) my hobby materials.

Eindelijk!

Mijn huiskamer en keuken zijn af. Afgelopen weekend hebben we “officieel” de huiskamer in gebruik genomen. En het is zo mooi geworden!! Elke avond als ik thuis kom, dan ziet alles er zo mooi en nieuw uit, en (bijna) alles staat netjes op zijn plaats…. Dan zit ik gewoonweg te genieten. Nu kom ik eindelijk weer een beetje tot rust. De rest van het huis is nog een puinhoop, maar dat vind ik een stuk minder erg dan een keuken waar je eerst 10 dingen moet verplaatsen voor je 1 kopje koffie kunt zetten.

Straks na de zomervakantie gaan we met de slaapkamers van de jongens beginnen, maar eerst even een paar weken rust in huis.

Finally!
My living room and kitchen are finished. Last weekend we have “officially” completed the living room. And it has turned out so beautiful! Each night when I come home, then everything looks so nice and new, and (almost)
everything is in it’s proper place…. I’m sitting there, grinning from ear to ear. Now I’m finally getting some rest. The rest of the house is still a mess, but to me that’s a lot less bothersome than a kitchen where you first have to move 10 things before you can make 1 cup of coffee.

Soon, after the summer holidays, we’ll start on the boys’ bedroom, but first a few weeks of peace in the house.

Barbara Erskine

Het is een zooitje hier in huis. We zijn in de huiskamer bezig de wanden te egaliseren. Het is vreselijk stoffig, alles staat op en in elkaar en we kunnen nergens fatsoenlijk bij vanwege de lakens die alles afdekken. Als ik met mijn computer bezig wil, dan moet ik met het toetsenbord op schoot, achterstevoren op de bank gaan zitten om achter de rugleuning mij scherm te kunnen zien. Vanwege de stof blijf ik voorlopig even van mijn handwerken af, en nu kan ik nog wel bij de TV (net), maar dan moet er wel wat op de buis zijn uiteraard. Dus om toch wat ontspanning te hebben, heb ik een boek tevoorschijn getoverd. En wat een geluk: de boeken van mijn favoriete schrijfster lagen niet helemaal onderop de gigantische stapel op zolder! Barbara Erskine schrijft prachtige boeken, waarbij ze de levens van twee personen uit verschillende tijden met elkaar verweeft. Zo heb ik net “The Warrior’s Princess” uit, een boek waarin een hedendaagse lerares volledig in de ban raakt van het leven van een Keltische princess die door de Romeinen gegijzeld wordt. Helaas zijn slechts twee van haar boeken vertaald naar het Nederlands: “Als het verleden heden wordt” (“Lady of Hay”) en “De tranen van de godin” (“Wispers in the Sand”). Binnenkort komt er weer een boek van Barbara uit, “Times Legacy”, ik kan haast niet wachten. Klik hier voor meer informatie.

Barbara Erskine
Our home is a mess. We’re working in the living room to get the walls nice and flat. It’s terribly dusty, everything is piled on top of everything, and we can’t reach most of our things because of the sheets covering everything. If I want to work on my computer, I need to put my keyboard on my lap, sit backwards on the sofa, so I can see my screen. Because of the dust, I’m currently not touching my embroidery things, and yes, I can reach the Telly (just), but there’s currently not a lot on that’s watchable. So, in order for me to be able to relax just a little bit, I have dug up a book. And lucky me: the books by my favorite author were not completely at the bottom of this huge pile of books I have on the attic! Barbara Erskine writes lovely books, in which she entwines the lives of two persons from different eras together. So have I just finished “The Warrior’s Princess”, a book in which a present day teacher is haunted by the live of a Celtic princess who’s taken hostage by the Romans. Soon another of Barbara’s books will be published, “Times Legacy”, I can hardly wait! Click here for more information.

We zijn verhuisd!

Wij zijn eindelijk verhuisd. Het was een maand lang heel hard werken, veel dozen sjouwen, met hier en daar een hartgrondige vloek, maar het is gelukt. Alles is overgebracht naar onze nieuwe woning, en de oude woning is leeg. Nu kunnen we aan het opknappen gaan beginnen.

Afgelopen maandag kwamen Pa en Ma terug uit Duitsland Linéa recta naar ons nieuwe huis: ze konden niet langer wachten om te zien waar de kinderen en ik terecht gekomen zijn. Toen ik ze na de tour vroeg wat ze ervan vonden, was mijn vaders eerste reactie “een hele berg werk”. Dat had ik ze ook al verteld, maar nu begrepen ze dus waarom ik dat had gezegd. Maar de tweede reactie was: Hier kunnen we een heel mooi paleisje van maken.

En al ben ik dan 42, en al jaren zelfstandig, toch was het een hele opluchting te horen dat ons nieuwe huis hun goedkeuring had.

We’ve moved!
We have finally moved house. It was a month of hard work, much lugging of boxes, with here and there a heartfelt oath, but we did it. Everything has been moved to our new house, and the old apartment is empty. Now we can start on redecorating the new place.

Last Monday Mum and Dad came back from Germany, straight to our new home: they could no longer wait to see where the kids and I have ended up. When, after the grand tour, I asked what they thought of it, my Dad’s first reaction was “a whole lot of work”. I had already told them, but now they knew why I had said that. But their second reaction was: We can turn this into a beautiful palace.

And even though I’m already 42, and have been independent for years, it was still a relieve to here that our new home had their approval.

Een nieuw huis!

Mijn leven staat op zijn kop! Het kampeerseizoen gaat weer beginnen, mijn ouders zijn de camping aan het voorbereiden, en eind van de week ga ik de jongens afleveren voor twee weken met Opa en Oma. Nou was het de bedoeling dat ik de tweede week ook vakantie zou hebben en hun gezelschap zou gaan houden. Maar afgelopen woensdag werden die plannen dus behoorlijk onderuit gehaald door een brief van de woningbouw.

Ik heb een eengezinswoning toegewezen gekregen! Vanmiddag heb ik het contract getekend en de sleutel gekregen. Dit betekent echter wel dat ik binnen een maand mijn huidige woning moet verlaten. Dus voorlopig weinig borduurtjes op dit blog, maar verbouwingsverslagen.

Het is de bedoeling om eerst te verhuizen, en daarna pas aan het opknappen te beginnen (ik weet het, ik weet het, verkeerde volgorde). Dit omdat ik niet wil dat mijn favoriete klusser (Pa) zijn vakantie afbreekt, maar hij heeft wel toegezegd dat hij me gaat helpen zodra hij weer terug is. Dus voorlopig gaan we op de betonnen vloer kamperen, want deze aanbieding kan ik niet laten lopen!

A new house!
My life just went topsy-turfy! The camping season is about to start again, my parents are preparing our campsite, and at the end of the week I’m going to deliver the boys for two weeks with Grandpa and Grandma. Now was the plan for me to also have a holiday the second week, and that I would join them. But last Wednesday these plans got just slightly altered by a letter from the estate agency.

I was first in line for a terraced house! This afternoon I signed the contract, and received the key. However, this means that I will have to leave my current home within a month. Therefore, little stitcheries for a while on this blog, but all the more redecorating stories.

The idea is to move first, and after that start on the redecorations (I know, I know, wrong way round). This because I don’t want my favorite handyman (Dad) to break off his holiday, but he did offer to help me once he’s back. So for now, we’re going to camp on a concrete floor, because this is an offer I can’t refuse!